Zdjęcie przed i po to dwie zgody, nie jedna.

Wizerunek: zgoda z prawa autorskiego

Rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Mówi o tym art. 81 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Formy pisemnej ustawa nie wymaga, ale tylko pismo daje się później okazać.

Zezwolenie musi być konkretne: na jakie zdjęcia, w jakim miejscu i w jakim celu. „Zgoda na wykorzystanie w celach marketingowych” bez wskazania kanału jest zgodą, której nikt nie umie potwierdzić.

U mnie to warunek zlecenia. Nie wstawiam na stronę zdjęcia pacjenta, dopóki nie widzę podpisanej zgody, i mówię o tym na pierwszej rozmowie, żeby nikt się później nie zdziwił.

Dane o zdrowiu: druga zgoda, z RODO

Zdjęcie zębów pacjenta w kontekście leczenia to nie tylko wizerunek. To informacja o jego zdrowiu, czyli dana szczególnej kategorii z art. 9 RODO, a jej przetwarzanie w celu promocji wymaga odrębnej, wyraźnej zgody.

Zdjęcia RTG, skany i modele cyfrowe są w tej samej kategorii. Zgoda na wizerunek ich nie obejmuje, bo dotyczy czego innego.

Jak to wygląda w praktyce

Jedna kartka z dwiema oddzielnymi zgodami i miejscem na datę: zgoda na wizerunek i zgoda na publikację zdjęć dokumentujących leczenie. Obie z możliwością wycofania, obie podpisane przed publikacją, nie po.

Do tego rejestr: który przypadek, jaka zgoda, kiedy. Jedna tabela. Bez niej przy dwudziestu zdjęciach nikt nie odpowie na pytanie, skąd wzięło się to konkretne.

Wycofanie zgody oznacza zdjęcie zdjęcia ze strony, także z kopii i z mediów społecznościowych. Warto z góry wiedzieć, gdzie te kopie są.

Czego nie da się obejść

Zamazanie oczu nie zawsze wystarczy. Jeśli osobę da się rozpoznać po tatuażu, uzębieniu albo wnętrzu w tle, to nadal jest wizerunek i nadal trzeba zgody.

Zdjęcia z banku nie wolno podpisywać jako własnego efektu leczenia. To wprowadzenie w błąd, niezależnie od licencji na sam plik.

Zgoda pracownika na zdjęcie w zespole to osobna sprawa i osobna kartka. Po odejściu z pracy zwykle trzeba je zdjąć.